Random Thoughts

Anything under the sun


Leave a comment

Recent FAQs about proclamation of Martial Law

NB: Here’s my take on the recent LEGAL issues re: Martial Law. Comment if you have something to refute against or concur with. Thanks!

duterte-martial-law-20170119

Source: Rappler

Q: Is the Congress required to convene after the proclamation of Martial Law?

A: Yes, it is. The case of Fortun/Colmenares v. Arroyo, G.R. No. 190293, March 20, 2012 is instructive. This case was pointed out by KABATAAN Partylist Rep. Sarah Elago in one of her Tweets, and reiterated by former Ateneo de Manila School of Law and Governance dean, Prof. Tony La Vina in his newspaper column, weeks ago.

First, the Court said that the Congress’ exercise of its review power vis-a-vis the President’s proclamation of Martial Law is “automatic rather than initiated“. Then it went saying, “[T]he Congress is required to convene without need of a call within 24 hours following the Presidents proclamation or suspension. Clearly, the Constitution calls for quick action on the part of the Congress.” In that case, the Court reiterated the procedure under the Constitution, to wit:

“Xxx xxx xxx

  1. The Presidents proclamation or suspension is temporary, good for only 60 days;
  2. He must, within 48 hours of the proclamation or suspension, report his action in person or in writing to Congress;
  3. Both houses of Congress, if not in session must jointly convene within 24 hours of the proclamation or suspension for the purpose of reviewing its validity; and
  4. The Congress, voting jointly, may revoke or affirm the Presidents proclamation or suspension, allow their limited effectivity to lapse, or extend the same if Congress deems warranted.”

That the Congress is required to convene is just logical. It is only when the Congress has convened in joint session, and after their own review, would the citizens know that at least a majority of all its Members would want to uphold or revoke, officially, the proclamation. But, until then, any statement to the effect that the members of the Congress would want to uphold the proclamation would only remain as rumor, speculation or conjecture at its best.

 

Q: What if the Congress refuses or fails to convene within 24 hours? May the Supreme Court compel the Congress to convene?

A: Yes, I believe so, since it is “required” of the Congress to convene, as enunciated by the Court in Fortun/Colmenares v. Arroyo. However, it is almost impossible since the Congress only has 24 hours within which to convene and review the proclamation. That means that if a Mandamus petition will be filed before the Supreme Court to compel the Congress to convene, the Court would have to decide as well within 24 hours on whether or not to grant the Mandamus petition. I think, that is almost impossible to achieve.

 

Q: Can a concerned citizen file a petition directly with the Supreme Court to review the proclamation instead of waiting for the Congress to convene within 24 hours?

It depends. If the 24-hour period has not yet lapsed, the Supreme Court cannot entertain the petition for it would then be premature and would be violative of the Principle of Separation of Powers should the Supreme Court decide on the petition.

Fortun/Colmenares v. Arroyo is again instructive on this matter. The Court explained,

“Consequently, although the Constitution reserves to the Supreme Court the power to review the sufficiency of the factual basis of the proclamation or suspension in a proper suit, it is implicit that the Court must allow Congress to exercise its own review powers, which is automatic rather than initiated…. The constitutional validity of the Presidents proclamation of martial law or suspension of the writ of habeas corpus is first a political question in the hands of Congress before it becomes a justiciable one in the hands of the Court.”

In other words, it is only when the Congress failed to Convene within 24 hours may the Supreme Court step into the picture.

“Only when Congress defaults in its express duty to defend the Constitution through such review should the Supreme Court step in as its final rampart.

Xxx xxx xxx

If the Congress procrastinates or altogether fails to fulfill its duty respecting the proclamation or suspension within the short time expected of it, then the Court can step in, hear the petitions challenging the Presidents action, and ascertain if it has a factual basis.”

 

Q: Recently, a petition has been filed with the Supreme Court assailing President Duterte’s proclamation of Martial Law. In an interview with Inquirer,* Sen. Tito Sotto warned that there might arise a Constitutional crisis if the Supreme Court should order the Congress to convene and review the proclamation and the Congress would defy such order, noting that, for example, the Senate had recently junked the Senate Minority’s resolution calling for a joint session. Would that really happen?

A: I am not sure if there are several petitions filed. In one Inquirer report, a petition was filed assailing the factual basis of Duterte’s proclamation of Martial Law in Mindanao. In another Inquirer report as cited above, it says that Rep. Lagman et al. is asking the Court to compel Congress to convene in joint session. So, maybe there are several petitions filed.

But I think the latter petition will be declared moot since the 24-hour period given by the Constitution to Congress to jointly convene has already lapsed. But, if the said petition also assails the factual basis of the proclamation, I think it will not be dismissed on mere technicality but, on account of transcendental importance, will be consolidated with the other petition(s).

So, in other words, there will be no Constitutional crisis that would arise since, most likely, the Court will not order the Congress to convene, it being already moot. What the Court will do is to exercise its Constitutionally-granted power to review the President’s proclamation of Martial Law. The Constitution provides that the Court has 30 days from the filing of the petition to review whether or not there is sufficient factual basis for the proclamation. “If the Court finds none, then it can annul the proclamation or the suspension (Fortun/Colmenares v. Arroyo, 2012).” In other words, the Supreme Court is the last and ultimate Arbiter on this matter.

However, the Court must decide before the President would lift the proclamation; otherwise, the issue will become moot.

 

PS: It may be argued that the above-cited pronouncements of the Supreme Court may be considered as Obiter Dictum because they do not answer the issues raised in the Fortun/Comlenares’ petitions. Nonetheless, as I said, that the Congress should convene in joint session is just logical.

*http://newsinfo.inquirer.net/903114/sotto-warns-of-possible-constitutional-crisis-over-martial-law-debate?utm_term=Autofeed&utm_campaign=Echobox&utm_medium=Social&utm_source=Facebook#link_time=1496738342

 


Leave a comment

Thesis, chances, and Faith

sleepless-nights-for-thesis

Sleepless nights with my siblings at my brother’s rented space. I never knew that my brother took this photo back then.

 

I have not written for so long on my WordPress blog due to my Law studies. What I have written today for my first blog post since my last is an #FBThrowback of what happened FOUR years ago.

April 2013. I was struggling with my Undergrad thesis then. It was just few days and sleepless nights before the Graduation Day. I was already prepared that I would “sablay” literally (instead of getting the UP “Sablay” – a symbolic sash worn during Commencement Exercises in the University of the Philippines), that is, not graduating with my batchmates that year. Notwithstanding, I still continued working on my thesis, sensing some hope that GOD gave me those times. Though I did not ask for help (because I grew up doing most of my works independently), still, my entire family came to the rescue. My brother offered his rented space where my sisters and I could work on my thesis. My mother filed a leave of absence from her work and came to Cebu to lend any assistance she could lend. But, since a Computer Science thesis/special problem/capstone is too technical for them, all they could do was to proofread my manuscript, help me pop the ideas out of the corners of my brain, print my manuscript, and have it bound while I continued refining the software that I developed for my thesis. My father also helped in editing my manuscript over e-mail. As I have highlighted in the Acknowledgment section of my thesis, it was all a collective effort. (Read Undergrad Thesis Acknowledgment here: https://www.facebook.com/100000053506248/posts/605367546141690/)

Fast forward: my adviser told me that the UP Cebu University Council, during their deliberation of official candidates for graduation that year, gave me one last chance to have my thesis finalized. I did. We did. Eventually, I graduated that year with my batchmates and officially conferred with a BS Computer Science degree with Latin honor.

Such was a learning experience for me, and the lessons I got from my mistakes back then — I applied them when I was doing my Juris Doctor thesis last year, i.e., four years thereafter. I made a Gannt chart — one thing I learned from my Undergrad days — and tried very much to stick to it. The constant monitoring of our Thesis Committee also helped a lot. Consequently, I finished my Juris Doctor thesis on time, without having to pass through the hell of cramming I once passed through four years ago. Then, my Juris Doctor thesis was awarded Best Thesis together with the thesis of my classmate. But then again, it was another product of a collective effort. (Read Juris Doctor (Law) Thesis Acknowledgment: https://www.facebook.com/100000053506248/posts/1493430364002066/)

Indeed, a photo like this one speaks a thousand words, a story even. Mine is a long story to tell but I had to cut it short here lest everyone be bored. But, I would really love to thank all the persons who gave me chances and trusted me that I would rise from my mistakes. Had my Undergrad adviser and the UP Cebu University Council been stricter and not allow me to graduate that year, I would have not come this far to where I am today. To date, I did not know how the deliberation during that memorable day went — Was the decision of giving me a chance unanimous? Or if it weren’t, who were the persons who vouched for me? — but to the teachers who supported me, I am forever grateful. And of course, to my family, I am more grateful.

And to all of those who are struggling right now, I am telling you to soldier on, to finish what you have started, and to keep the Faith no matter what lies ahead. That is better than quitting at once and do nothing at all. “But, there’s no more hope. Graduation is just few days away.” Well, four years ago, I held onto what GOD reminded me through the Scriptures, “[w]ith man this is impossible, but with GOD all things are possible (Matthew 19:26).”

 

PS: Currently, I am having my review for the Bar Examinations this November 2017. Since the Bar Examinations have not yet been regionalized, we, law students from provinces, will still have to spend around P100,000 to P200,000 for the duration of the review until the examination proper. In this regard, I would like to take this opportunity to knock on your kind hearts for some financial assistance. Any amount will do. I will really cherish your help.

 


Leave a comment

Magra-rally pa ba kayo?

Renato Reyes, Jr.: “Samantala, may isang bagay din na dapat nating bantayan. Ito yung pang-iintriga at panghahati. May mga Dilawan na kontra kay Duterte na ang nais ay udyukan ang Kaliwa na mag-rally para sa kanila. Ngayon pa lang, gusto na nilang ipambala sa kanyon at isubo sa labanan ang Kaliwa habang sila ay manonood lang at nakaabang sa Twitter. Ayos din, ano?

Huwag tayong magpadala sa ganitong pang-uudyok na kunwari ay prinsipyado pero ang totoo’y nang-uupat lang. Buti sana kung nag-rally sila laban sa lahat ng kabalbalan ni Aquino, may ascendancy silang maningil. Eh sa anim na taon ni Noynoy, ni hindi ko sila nakitang mag-rally habang pinapatay ang mga Lumad at mga magsasaka sa Mindanao.

Anyways, so ganun na nga. Madami tayong gagawin. Pagtulungan nating maisulong ang mga adhikaing makabayan at progresibo, sa loob man o labas ng gobyerno. Wala sa kamay ng isang tao ang pagbabago. Kalahok dito ang buong sambayanan. Magkikita-kita pa rin tayo, sa kalsada at kung saan-saan pa.”

 

From: https://natoreyes.wordpress.com/2016/06/01/magra-rally-pa-ba-kayo

like a rolling stone

cropped-img_3701.jpg

Ilang beses kong nabasa ang tanong na ito matapos i-anunsyo ang pagkakatalaga ng ilang mga progresibo sa susunod na Duterte administration. Dalawa sa mga progresibo ang hahawak sa DAR at DSWD. Tinuturing na mga progresibo din ang hahawak ng DOLE at DepEd.

Sa ganitong kalagayan, magra-rally pa ba ang Kaliwa?

Maikling sagot, OO naman. Marami pang problema ang mangangailangan ng sama-samang pagkilos. Hindi naman nalutas ang lahat ng problema ng bansa dahil lamang may bagong gobyerno. At hindi naman ang pag-upo sa gabinete ang katapusan ng ating gawain. Hindi cabinet appointment, kundi panlipunang pagbabago, ang ipinaglalaban natin.

Pero kung ang tanong ay “magra-rally na ba kayo laban kay Duterte?”, ang sagot diyan ay “hindi pa sa kagyat, wala pang dahilan”. Hindi dahil sangayon tayo sa lahat ng kanyang pahayag at lahat ng kanyang appointments. May pagkakaiba pa rin sa pananaw. Pero ang mga pagkakaiba ng pagtingin ay sisikapin idaan sa pag-uusap…

View original post 470 more words


Leave a comment

(Since Then) I Hate the Rain

It has been a very long time since I wrote my last poem. Law school has been so demanding. It’s because it was raining so hard, which I was annoyed at, this afternoon that I was move to write a poem about it.

11705224_1038341559510951_2955600746920343623_n

Also published at: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1038341559510951&set=a.199376053407510.50696.100000053506248&type=1


Leave a comment

Legal Memo on Section 10 of Abolish Pork Barrel Bill through People’s Initiative

‘Issue: Can Congress repeal a national legislation passed through a peoples initiative ? No, Congress cannot repeal a national legislation passed through a people’s initiative as it will violate the letter and spirit of the constitutional provision on initiative.’

Teddy Casiño

In the interest of clarifying concerns regarding the constitutionality of the proposed PI bill abolishing the pork barrel system, I’m posting Bayan Muna Rep. Neri Colmenares’ memo on the controversial Section 10 of the said bill.

THE SOVEREIGN POWER OF THE PEOPLE TO PASS A LAW: Beyond Congressional Power of Repeal and Presidential Power of Veto

By Bayan Muna Rep. Neri Colmenares
(Draft: August 25, 2014)

Introduction

Section 10 of the proposed bill of the peoples initiative provides that:

SEC. 10. Amendment or repeal of this Act. This Act may only be repealed, modified or amended by a law that has been approved by the people under the system of initiative and referendum enshrined in the 1987 Constitution

Certain concerns were raised on whether Section 10 could withstand a constitutional challenge thereby endangering the peoples initiative. The concern is once the Comelec grants the petition and schedules a referendum, the…

View original post 1,832 more words


Leave a comment

Sabi ng BATAS | How Many Islands Does Philippines Have?

 

Since gradeschool, we were taught that the number of islands that our Philippine Archipelago has depends on the tide: we have 7,107 islands during low tide while we only have 7,100 islands during high tide.

However, under Public International Law, we actually have 7,100 islands only. In his reviewer book on Public International Law, International Law legal luminary Atty. Ralph Sarmiento clarified:

“If asked how many islands does the Philippines have, do not reply with ‘high tide or low tide?!’ The number of islands does not change whether it’s high tide or low tide because an island is always above water at high tide.”

Atty. Sarmiento anchors his explanation on Art. 121 of the United Nations Convention of the Law of the Sea (UNCLOS) which defines “island” as a naturally formed mass of land, surrounded with waters, which is above water at high tide. In other words, the so-called seven islands of the Philippine Archipelago which appear during low tide cannot actually be considered as islands for they are submerged during high tide.

Kaya next time, whenever you will be asked again how many islands does Philippines have, just answer “7,100 islands”, no more, no less, until some of these islands would be submerged under water due to melting of the ice caps as a consequence of the rapid climate change caused by us. 😉


Leave a comment

Be a TRUE Iskolar ng Bayan! (The Undelivered Graduation Speech)

Note: This is the unabridged version of the speech for our graduation protest last year, 2013. I was to deliver the shortened version (shortened due to time constraints) but to no avail because we were blocked by the marshals from our way towards the stage. Nonetheless, SR Arguelles did his job well by delivering a speech, instead, though the microphone was turned off while he was speaking (watch video clip below). Translated version is available right after the manuscript below. This speech was originally posted at: http://www.facebook.com/notes/kristian-jacob-casas-abad-lora/be-a-true-iskolar-ng-bayan-the-undelivered-graduation-speech/10151448980789794. It was also published at Pinoy Weekly: http://pinoyweekly.org/new/2013/04/be-a-true-iskolar-ng-bayan-the-undelivered-speech/.

 

Original copy of the video clip can be accessed via this link: http://www.facebook.com/photo.php?v=10151697266722652

 

May we request everyone to offer a moment of silence,respect and prayer for our fellow Iskolar ng Bayan Kristel Tejada on her 40th day after her death last March 15 and for all Filipino youth, as well, who have been deprived of their fundamental right to quality and accessible education.

 

Usa ka mapula ug taas-kumong pagsaludo kanatong tanan, mga Iskolar ng Bayan, sa atong mga magtutudlo ug kawani, ug labi na sa atong mgaginikanan ug sa uban pang mga nagpaskwela kanato labi na ang masang katawhan.

Sa katapusan, kita ni-graduate na jud human sa upat ka-tuigo labaw pa, di lamang bahin sa acads kon dile apil na ang pagraduate nato sa mga ginaproblema sa usa ka Isko ug Iska susama sa pagpangita’g mga paagi aronmakakwarta para ibayad sa matrikula; ang paghulat sa taas nga linya sa STFAP Application arun ipamatuod nga probe pa ta’s tanang pobre; ang pagbalanse sa pagtuon, trabaho ug panlawas para sa mga working students; ang pagpasar-pasar sa pagkaon aron makatipid; ug uban pa.

Sulod sab sa upat ka tuig o labaw pa, kita nagkauban sa atong mga pakigbisog alang sa atong mga katungod ug kaayuhan ug nagkauban sabkita sa pag-ani sa mga bunga aning atong mga pakigbisog sama sa padayon ngaoperasyon sa UP High, dugang nga badyet sa UP ug sa State Universities andColleges (SUCs), pagpahawa sa usa ka undemocratic dean, pagpaabli sa duha kagates, pagpatukod sa mga tambayan, ug uban pa.

Pero bisan pa’g kita nakakab-ot ug mga kadaugan, padayon gihapon ang bulok nga sistema sa pagpig-ot kanato nga mga estudyante ugkabatan-unan. Bisan pa ma’g gipanghambog sa administrasyong Aquino ang pagdugang niya sa badyet sa UP ug SUCs, aduna gihapo’y 17B pesos nga pagkaltas sa proposed budget sa SUCs para karung tuiga. Padayon gihapon ang pagsaka sa mga matrikula ug uban pang balayrunon sa mga publiko ug pribadong tunghaan ubos sa komersyalisado nga sistema sa edukasyon. Gani, kita nakasaksi sa giunsa pagpatay sa bulok nga sistema gamit ang mga mekanismo niini susama sa Tuition Increases, STFAP, Student Loan, ug uban pa, ang atong kauban nga Iskolar ng Bayan nga si Kristel Tejada ug ang pagpatay sa mga damgo sa tanang mga kabatan-unang gihikawan sa ilang katungod sa edukasyon.

Isip graduates, makaingon kita nga luwas na kita aningmga problemaha. Apan dili. Ig-gawas nato aning Unibersidad, labi na sa pagpanarbaho nato, kita na usab ang makasinati sa mga kalisdanan sa atong mga ginikanan ug sa katawhan — kita na usab ang masakitan sa kamahal sa mga palalitunon, sa kalisod sa pagpangita’g trabaho ug ang pag-abuso sa mga employers, sa kamahal sa plete kay dile na man kita pwede makaingon nga “estudyante, Nong, estudyante”, ug sa kalisod sa pagpangita’g kwarta aron igasto sa pagpa-eskwela sa atong mga anak puhon. Dinhi na gayod nat omakita ug mapamatud-an nga ang mga problema sa mga estudyante, dile gayod hilayo sa mga problema sa katilingban sa kinatibuk-an. Sulod ug gawas man sa tunghaan, kitang tanan apektado sa mga kontra-katawhan nga polisiya sa Daang Matuwid ni Aquino nga tataw kaayo nga para lamang sa imperyalistang US ug sa mga tuta niining mga lokal nga adunahan.

Mga Iskolar ng Bayan, ig-gawas nato ngadto sa atong katilingban, aduna lang kita’y duha nga mga kapilian: ang mutrabaho ug muserbisyo sa mga namig-ot o sa mga gipig-ot? sa mga nang-abuso o sa mga gipang-abuso? sa mga nanghimulos o sa mga gipanghimuslan? sa Daang Matuwid o sa Tamang Daan? sa pagpabilin sa kasamtangang kahimtang o sa pagduso og kabag-uhan?

Nan, nasayod ang tanan nga kita ganahan og kabag-uhan saatong katilingban. Apan, labaw pa sa atong partisipasyon sa umaabot na eleksyon pinaagi sa pagpili sa mga makabayan ug makamasang lider, mahitabo lamang angtiunay nga kabag-uhan kon kitamusalmot sa nasudnong-demokrasyang kalihukanalang sa pagbag-o sa katilingban. Atong ihiusa ang atong mga kusog sa kusog sa masang katawhan.

Isip mga Iskolar ng Bayan nga gipa-eskwela sa katawhan, responsibilidad nato nga ubanan ang katawhan sa pagpangita’g tiunay nga hustisya ug kauswagan. Responsibilidad nato nga ubanan sila:

  • sa pagduso sapag-apud-apod sa yuta ngadto sa atong mga mag-uuma sama sa mga mag-uuma sa Hacienda Luisita ug Aloguinsan;
  • sa pagduso sa dugang nga suweldo ug benepisyo sa atong mgaginikanan ug sa tanang mga mamumuo;
  • sa pagduso sa dugang ug sakto nga badyetalang sa edukasyon, healthcare, housing ug uban pang mga batakang serbisyo;
  • sa pagprotektar sa atong mga kababayen-an ug kabataan;
  • sa pagprotektar sa soberanya sa atong nasod gikan sa mga langyaw ug imperyalista; ug,
  • sa pagprotektar sa atong kalikupan alang usab sa mga musunod nga kaliwatan.

Kay kita, dile lamang Iskolar para sa Bayan. Kita, gitawag nga mga Iskolar NG Bayan kayKAUBAN dapat kita sa katawhan sa pakigbisog alang sa katungod ug kaayuhan sa tanan ug alang sa tinuod nga kagawasan ug demokrasya sa atong nasod Pilipinas. Ug ang masang katawhan ang mao’y katapusang hukom kon kita, matinud-anon ba sa atong paka-Iskolar ng Bayan.

Busa, ang dakong hagit sa ato-a, bisag asa man kita maadto o muadto: be a true Iskolar ng Bayan!

 

Mga Isko ug Iska, humayo’t gamitin ang talino at husay at ialay ang buhay sa paglilingkod at pagtatanggol sa sambayanan!

Para sa tunay na demokrasya’t kalayaan!

Mabuhay tayong mga Pag-asa ng Bayan!

Serve The People!

 

 

*******************************

 

[Translation – Filipino]

 

May we request everyone to offer a moment of silence, respect and prayer for our fellow Iskolar ng Bayan Kristel Tejada on her 40th day after her death last March 15 and for all Filipino youth, as well, who have been deprived of their fundamental right to quality and accessible education.

 

Isang mapula’t taas-kamaong pagsaludo sa ating lahat, mga Iskolar ng Bayan, sa ating mga guro at kawani, at lalo na sa ating mga magulang o kung sinu-sino man ang nagpaaral sa atin, lalo na ang masang Pilipino.

Sa wakas, tayo’y nagtapos din matapos ang apat na taon o higit pa di lamang sa usaping akademiko kundi pati na rin ang pag-gradweyt natin mula sa mga suliraning kinakaharap ng bawat Isko at Iska gaya ng paghahanap ng mga paraan para makapera pambayad sa matrikula; ang paghihintay sa mahabang linya ng STFAP application upang patunayan na tayo’y mahirap pa sa lahat ng mga mahihirap; ang pagbalanse sa pag-aaral, trabaho at kalusugan para sa mga working students; ang sobrang pagtitipid sa pagkain; at iba pa.

Sa loob din ng apat na taong ito o higit pa, tayo’y nagsama-sama sa ating mga laban para sa ating mga karapatan at kapakanan at nagsama-sama rin tayo sa pag-ani ng mga bunga ng mga labang ito gaya na lamang ng patuloy na operasyon ng UP High, dagdag na badyet sa UP at sa mga State Universities and Colleges (SUCs), pagpatalsik sa isang undemocratic dean, pagpabukas ng dalawang UP gates, pagpatayo ng mga tambayan at iba pa.

Subalit, kahit nakasungkit tayo ng mga kapanalunan, patuloy pa rin ang bulok na sistema sa pagsupil sa atin na mga estudyante at kabataan. Kahit pa man na ipinalalandakan ng administrasyong Aquino ang dagdag na badyet sa UP at SUCs, mayroon pa ring 17B pesos na pagkaltas sa badyet na ipinanukala ng mga SUCs sa taong ito. Patuloy pa rin ang pagtaas nga mga matrikula at iba pang mga bayarin sa mga publiko’t pribadong paaralan sa ilalim ng komersyalisadong sistema ng ating edukasyon. Sa katunayan, atin pong nasaksihan nitong Marso kung paano pinatay ng bulok na sistema, gamit ang mga mekanismo nito gaya ng Tuition Increases, STFAP, Student Loan at iba pa, ang ating kapwa Iskolar ng Bayan na si Kristel Tejada at kung paano rin pinatay nito ang mga pangarap ng mga kabataang ninakawan ng kanilang karapatan sa edukasyon.

Bilang mga gradweyt, inaakala nating tayo’y ligtas nga sa mga sularining ito. Subalit, hindi. Sa paglabas natin mula sa Unibersidad na ito, lalo na sa ating pagtatrabaho, tayo na naman ang makakaranas ng lahat ng mga paghihirap ng ating mga magulang at ng sambayanan — tayo na naman ang masasaktan sa pagtaas ng presyo ng mga bilihin, sa kahirapan sa paghahanap ng trabaho at pang-aabuso ng mga employers, sa mahal na pamasahe dahil di na tayo pwedeng magsabi ng “estudyante po Kuya, estudyante po“,  at sa kahirapan sa paghahanap ng perang pantutustos para sa pag-aaral ng mga magiging anak natin. Dito na natin makikita at mas mapapatunayan na ang mga problema ng mga estudyante ay tunay na di hiwalay sa mga problema ng lipunan. Nasa loob o labas man ng paaralan, tayong lahat ay apektado sa mga kontra-mamamayan na mga polisiya sa Daang Matuwid ni Aquino na klarung-klaro na para lamang sa imperyalistang US at ang mga tuta nitong nanggagaling sa naghaharing-uri ng ating lipunan.

Mga Iskolar ng Bayan, sa paglabas natin patungo sa lipunang ating ginagawalan, tayo ay may dalawang pagpipilian lamang: ang magtrabaho’t maglingkod para sa mga nanunupil o sa mga sinusupil? sa mga nang-aabuso o sa mga inaabuso? sa mga nagsasamantala o sa mga pinag-sasamantalahan? sa Daang Matuwid o sa Tamang Daan? sa pagpapanatili ng status quo o sa pagsulong nga pagbabago sa lipunan?

At alam naman ng lahat na gusto natin ng pagbabago sa lipunan. Datapuwa’t, mas higit pa sa ating partisipasyon sa darating na eleksyon sa pamamagitan ng pagboto sa mga makabayan at makamasang lider, magaganap lamang ang tunay na pagbabago kung tayo ay lalahok sa pambansang demokratikong kilusan para sa pagbabago sa lipunan. Ating ipagsama ang ating mga lakas sa lakas ng masang Pilipino.

Bilang mga Iskolar ng Bayan na pinag-aral ng taumbayan, responsibilidad natin na samahan ang taumbayan sa pagkamit ng tunay na hustisya at kaunlaran. Responsibilidad natin na samahan sila:

  • sa pagsulong ng pamamahagi ng mga lupain sa ating mga magsasaka gaya ng mga magsasaka sa Hacienda Luisita at sa Aloguinsan;
  • ang pagsulong ng dagdag na sahod at benepisyo sa ating mga magulang, guro at sa lahat ng mga manggagawa;
  • ang pagsulong ng dagdag at saktong badyet para sa edukasyon, healthcare, pabahay at iba pang mga batayang serbisyong-panlipunan;
  • ang pagtatanggol sa ating mga kababaihan at kabataan;
  • ang pagatanggol sa ating soberanya mula sa mga dayuhan at mga imperyalista; at,
  • ang pagtatanggol sa ating kalikasan mula sa mga pang-aabuso para sa mga susunod na henerasyon.

 

Sapagka’t tayo ay hindi lamang mga Iskolar para sa Bayan. Kundi, tayo ay tinaguriang mgaIskolar NG Bayan dahil tayo ay KASAMA ng taumbayan sa bawat laban para sa karapatan at kapakanan ng lahat at para sa tunay na kalayaan at demokrasya sa ating bansang Pilipinas. At ang masang Pilipino ang silang huling maghuhusga kung tayo ba ay tunay ngang mga Iskolar ng Bayan.

Bagkus, isang malaking hamon sa ating lahat, kahit saan man tayo mapunta o pumunta: be a true Iskolar ng Bayan!

 

Mga Isko ug Iska, humayo’t gamitin ang talino at husay at ialay ang buhay sa paglilingkod at pagtatanggol sa sambayanan!

Para sa tunay na demokrasya’t kalayaan!

Mabuhay tayong mga Pag-asa ng Bayan!

Serve The People!

 

UP Cebu graduates, together with Staff Regent Jossel Ebesate, Student Regent Cleve Arguelles, some teachers and non-graduates, raised placards and held a streamer calling on the graduates to Serve The People who funded their education.

May naka-capture pala sa naganap na pag-harang sa’tin ng Graduation Marshals at guards nung Grad Protest. Si Franel ata naka-capture nito. Ito yung time na hinihila ako ni SR Cleve para makatuntong ako sa stage at ideliver ang pinaghandaang grad protest speech. May video file din courtesy of te Jade: http://www.facebook.com/photo.php?v=10151697266722652