Random Thoughts

Anything under the sun


Leave a comment

Be a TRUE Iskolar ng Bayan! (The Undelivered Graduation Speech)

Note: This is the unabridged version of the speech for our graduation protest last year, 2013. I was to deliver the shortened version (shortened due to time constraints) but to no avail because we were blocked by the marshals from our way towards the stage. Nonetheless, SR Arguelles did his job well by delivering a speech, instead, though the microphone was turned off while he was speaking (watch video clip below). Translated version is available right after the manuscript below. This speech was originally posted at: http://www.facebook.com/notes/kristian-jacob-casas-abad-lora/be-a-true-iskolar-ng-bayan-the-undelivered-graduation-speech/10151448980789794. It was also published at Pinoy Weekly: http://pinoyweekly.org/new/2013/04/be-a-true-iskolar-ng-bayan-the-undelivered-speech/.

 

Original copy of the video clip can be accessed via this link: http://www.facebook.com/photo.php?v=10151697266722652

 

May we request everyone to offer a moment of silence,respect and prayer for our fellow Iskolar ng Bayan Kristel Tejada on her 40th day after her death last March 15 and for all Filipino youth, as well, who have been deprived of their fundamental right to quality and accessible education.

 

Usa ka mapula ug taas-kumong pagsaludo kanatong tanan, mga Iskolar ng Bayan, sa atong mga magtutudlo ug kawani, ug labi na sa atong mgaginikanan ug sa uban pang mga nagpaskwela kanato labi na ang masang katawhan.

Sa katapusan, kita ni-graduate na jud human sa upat ka-tuigo labaw pa, di lamang bahin sa acads kon dile apil na ang pagraduate nato sa mga ginaproblema sa usa ka Isko ug Iska susama sa pagpangita’g mga paagi aronmakakwarta para ibayad sa matrikula; ang paghulat sa taas nga linya sa STFAP Application arun ipamatuod nga probe pa ta’s tanang pobre; ang pagbalanse sa pagtuon, trabaho ug panlawas para sa mga working students; ang pagpasar-pasar sa pagkaon aron makatipid; ug uban pa.

Sulod sab sa upat ka tuig o labaw pa, kita nagkauban sa atong mga pakigbisog alang sa atong mga katungod ug kaayuhan ug nagkauban sabkita sa pag-ani sa mga bunga aning atong mga pakigbisog sama sa padayon ngaoperasyon sa UP High, dugang nga badyet sa UP ug sa State Universities andColleges (SUCs), pagpahawa sa usa ka undemocratic dean, pagpaabli sa duha kagates, pagpatukod sa mga tambayan, ug uban pa.

Pero bisan pa’g kita nakakab-ot ug mga kadaugan, padayon gihapon ang bulok nga sistema sa pagpig-ot kanato nga mga estudyante ugkabatan-unan. Bisan pa ma’g gipanghambog sa administrasyong Aquino ang pagdugang niya sa badyet sa UP ug SUCs, aduna gihapo’y 17B pesos nga pagkaltas sa proposed budget sa SUCs para karung tuiga. Padayon gihapon ang pagsaka sa mga matrikula ug uban pang balayrunon sa mga publiko ug pribadong tunghaan ubos sa komersyalisado nga sistema sa edukasyon. Gani, kita nakasaksi sa giunsa pagpatay sa bulok nga sistema gamit ang mga mekanismo niini susama sa Tuition Increases, STFAP, Student Loan, ug uban pa, ang atong kauban nga Iskolar ng Bayan nga si Kristel Tejada ug ang pagpatay sa mga damgo sa tanang mga kabatan-unang gihikawan sa ilang katungod sa edukasyon.

Isip graduates, makaingon kita nga luwas na kita aningmga problemaha. Apan dili. Ig-gawas nato aning Unibersidad, labi na sa pagpanarbaho nato, kita na usab ang makasinati sa mga kalisdanan sa atong mga ginikanan ug sa katawhan — kita na usab ang masakitan sa kamahal sa mga palalitunon, sa kalisod sa pagpangita’g trabaho ug ang pag-abuso sa mga employers, sa kamahal sa plete kay dile na man kita pwede makaingon nga “estudyante, Nong, estudyante”, ug sa kalisod sa pagpangita’g kwarta aron igasto sa pagpa-eskwela sa atong mga anak puhon. Dinhi na gayod nat omakita ug mapamatud-an nga ang mga problema sa mga estudyante, dile gayod hilayo sa mga problema sa katilingban sa kinatibuk-an. Sulod ug gawas man sa tunghaan, kitang tanan apektado sa mga kontra-katawhan nga polisiya sa Daang Matuwid ni Aquino nga tataw kaayo nga para lamang sa imperyalistang US ug sa mga tuta niining mga lokal nga adunahan.

Mga Iskolar ng Bayan, ig-gawas nato ngadto sa atong katilingban, aduna lang kita’y duha nga mga kapilian: ang mutrabaho ug muserbisyo sa mga namig-ot o sa mga gipig-ot? sa mga nang-abuso o sa mga gipang-abuso? sa mga nanghimulos o sa mga gipanghimuslan? sa Daang Matuwid o sa Tamang Daan? sa pagpabilin sa kasamtangang kahimtang o sa pagduso og kabag-uhan?

Nan, nasayod ang tanan nga kita ganahan og kabag-uhan saatong katilingban. Apan, labaw pa sa atong partisipasyon sa umaabot na eleksyon pinaagi sa pagpili sa mga makabayan ug makamasang lider, mahitabo lamang angtiunay nga kabag-uhan kon kitamusalmot sa nasudnong-demokrasyang kalihukanalang sa pagbag-o sa katilingban. Atong ihiusa ang atong mga kusog sa kusog sa masang katawhan.

Isip mga Iskolar ng Bayan nga gipa-eskwela sa katawhan, responsibilidad nato nga ubanan ang katawhan sa pagpangita’g tiunay nga hustisya ug kauswagan. Responsibilidad nato nga ubanan sila:

  • sa pagduso sapag-apud-apod sa yuta ngadto sa atong mga mag-uuma sama sa mga mag-uuma sa Hacienda Luisita ug Aloguinsan;
  • sa pagduso sa dugang nga suweldo ug benepisyo sa atong mgaginikanan ug sa tanang mga mamumuo;
  • sa pagduso sa dugang ug sakto nga badyetalang sa edukasyon, healthcare, housing ug uban pang mga batakang serbisyo;
  • sa pagprotektar sa atong mga kababayen-an ug kabataan;
  • sa pagprotektar sa soberanya sa atong nasod gikan sa mga langyaw ug imperyalista; ug,
  • sa pagprotektar sa atong kalikupan alang usab sa mga musunod nga kaliwatan.

Kay kita, dile lamang Iskolar para sa Bayan. Kita, gitawag nga mga Iskolar NG Bayan kayKAUBAN dapat kita sa katawhan sa pakigbisog alang sa katungod ug kaayuhan sa tanan ug alang sa tinuod nga kagawasan ug demokrasya sa atong nasod Pilipinas. Ug ang masang katawhan ang mao’y katapusang hukom kon kita, matinud-anon ba sa atong paka-Iskolar ng Bayan.

Busa, ang dakong hagit sa ato-a, bisag asa man kita maadto o muadto: be a true Iskolar ng Bayan!

 

Mga Isko ug Iska, humayo’t gamitin ang talino at husay at ialay ang buhay sa paglilingkod at pagtatanggol sa sambayanan!

Para sa tunay na demokrasya’t kalayaan!

Mabuhay tayong mga Pag-asa ng Bayan!

Serve The People!

 

 

*******************************

 

[Translation – Filipino]

 

May we request everyone to offer a moment of silence, respect and prayer for our fellow Iskolar ng Bayan Kristel Tejada on her 40th day after her death last March 15 and for all Filipino youth, as well, who have been deprived of their fundamental right to quality and accessible education.

 

Isang mapula’t taas-kamaong pagsaludo sa ating lahat, mga Iskolar ng Bayan, sa ating mga guro at kawani, at lalo na sa ating mga magulang o kung sinu-sino man ang nagpaaral sa atin, lalo na ang masang Pilipino.

Sa wakas, tayo’y nagtapos din matapos ang apat na taon o higit pa di lamang sa usaping akademiko kundi pati na rin ang pag-gradweyt natin mula sa mga suliraning kinakaharap ng bawat Isko at Iska gaya ng paghahanap ng mga paraan para makapera pambayad sa matrikula; ang paghihintay sa mahabang linya ng STFAP application upang patunayan na tayo’y mahirap pa sa lahat ng mga mahihirap; ang pagbalanse sa pag-aaral, trabaho at kalusugan para sa mga working students; ang sobrang pagtitipid sa pagkain; at iba pa.

Sa loob din ng apat na taong ito o higit pa, tayo’y nagsama-sama sa ating mga laban para sa ating mga karapatan at kapakanan at nagsama-sama rin tayo sa pag-ani ng mga bunga ng mga labang ito gaya na lamang ng patuloy na operasyon ng UP High, dagdag na badyet sa UP at sa mga State Universities and Colleges (SUCs), pagpatalsik sa isang undemocratic dean, pagpabukas ng dalawang UP gates, pagpatayo ng mga tambayan at iba pa.

Subalit, kahit nakasungkit tayo ng mga kapanalunan, patuloy pa rin ang bulok na sistema sa pagsupil sa atin na mga estudyante at kabataan. Kahit pa man na ipinalalandakan ng administrasyong Aquino ang dagdag na badyet sa UP at SUCs, mayroon pa ring 17B pesos na pagkaltas sa badyet na ipinanukala ng mga SUCs sa taong ito. Patuloy pa rin ang pagtaas nga mga matrikula at iba pang mga bayarin sa mga publiko’t pribadong paaralan sa ilalim ng komersyalisadong sistema ng ating edukasyon. Sa katunayan, atin pong nasaksihan nitong Marso kung paano pinatay ng bulok na sistema, gamit ang mga mekanismo nito gaya ng Tuition Increases, STFAP, Student Loan at iba pa, ang ating kapwa Iskolar ng Bayan na si Kristel Tejada at kung paano rin pinatay nito ang mga pangarap ng mga kabataang ninakawan ng kanilang karapatan sa edukasyon.

Bilang mga gradweyt, inaakala nating tayo’y ligtas nga sa mga sularining ito. Subalit, hindi. Sa paglabas natin mula sa Unibersidad na ito, lalo na sa ating pagtatrabaho, tayo na naman ang makakaranas ng lahat ng mga paghihirap ng ating mga magulang at ng sambayanan — tayo na naman ang masasaktan sa pagtaas ng presyo ng mga bilihin, sa kahirapan sa paghahanap ng trabaho at pang-aabuso ng mga employers, sa mahal na pamasahe dahil di na tayo pwedeng magsabi ng “estudyante po Kuya, estudyante po“,  at sa kahirapan sa paghahanap ng perang pantutustos para sa pag-aaral ng mga magiging anak natin. Dito na natin makikita at mas mapapatunayan na ang mga problema ng mga estudyante ay tunay na di hiwalay sa mga problema ng lipunan. Nasa loob o labas man ng paaralan, tayong lahat ay apektado sa mga kontra-mamamayan na mga polisiya sa Daang Matuwid ni Aquino na klarung-klaro na para lamang sa imperyalistang US at ang mga tuta nitong nanggagaling sa naghaharing-uri ng ating lipunan.

Mga Iskolar ng Bayan, sa paglabas natin patungo sa lipunang ating ginagawalan, tayo ay may dalawang pagpipilian lamang: ang magtrabaho’t maglingkod para sa mga nanunupil o sa mga sinusupil? sa mga nang-aabuso o sa mga inaabuso? sa mga nagsasamantala o sa mga pinag-sasamantalahan? sa Daang Matuwid o sa Tamang Daan? sa pagpapanatili ng status quo o sa pagsulong nga pagbabago sa lipunan?

At alam naman ng lahat na gusto natin ng pagbabago sa lipunan. Datapuwa’t, mas higit pa sa ating partisipasyon sa darating na eleksyon sa pamamagitan ng pagboto sa mga makabayan at makamasang lider, magaganap lamang ang tunay na pagbabago kung tayo ay lalahok sa pambansang demokratikong kilusan para sa pagbabago sa lipunan. Ating ipagsama ang ating mga lakas sa lakas ng masang Pilipino.

Bilang mga Iskolar ng Bayan na pinag-aral ng taumbayan, responsibilidad natin na samahan ang taumbayan sa pagkamit ng tunay na hustisya at kaunlaran. Responsibilidad natin na samahan sila:

  • sa pagsulong ng pamamahagi ng mga lupain sa ating mga magsasaka gaya ng mga magsasaka sa Hacienda Luisita at sa Aloguinsan;
  • ang pagsulong ng dagdag na sahod at benepisyo sa ating mga magulang, guro at sa lahat ng mga manggagawa;
  • ang pagsulong ng dagdag at saktong badyet para sa edukasyon, healthcare, pabahay at iba pang mga batayang serbisyong-panlipunan;
  • ang pagtatanggol sa ating mga kababaihan at kabataan;
  • ang pagatanggol sa ating soberanya mula sa mga dayuhan at mga imperyalista; at,
  • ang pagtatanggol sa ating kalikasan mula sa mga pang-aabuso para sa mga susunod na henerasyon.

 

Sapagka’t tayo ay hindi lamang mga Iskolar para sa Bayan. Kundi, tayo ay tinaguriang mgaIskolar NG Bayan dahil tayo ay KASAMA ng taumbayan sa bawat laban para sa karapatan at kapakanan ng lahat at para sa tunay na kalayaan at demokrasya sa ating bansang Pilipinas. At ang masang Pilipino ang silang huling maghuhusga kung tayo ba ay tunay ngang mga Iskolar ng Bayan.

Bagkus, isang malaking hamon sa ating lahat, kahit saan man tayo mapunta o pumunta: be a true Iskolar ng Bayan!

 

Mga Isko ug Iska, humayo’t gamitin ang talino at husay at ialay ang buhay sa paglilingkod at pagtatanggol sa sambayanan!

Para sa tunay na demokrasya’t kalayaan!

Mabuhay tayong mga Pag-asa ng Bayan!

Serve The People!

 

UP Cebu graduates, together with Staff Regent Jossel Ebesate, Student Regent Cleve Arguelles, some teachers and non-graduates, raised placards and held a streamer calling on the graduates to Serve The People who funded their education.

May naka-capture pala sa naganap na pag-harang sa’tin ng Graduation Marshals at guards nung Grad Protest. Si Franel ata naka-capture nito. Ito yung time na hinihila ako ni SR Cleve para makatuntong ako sa stage at ideliver ang pinaghandaang grad protest speech. May video file din courtesy of te Jade: http://www.facebook.com/photo.php?v=10151697266722652

 


Leave a comment

Statement of concern on the RP-US Agreement on Enhanced Security Cooperation (AEDC)

“The agreement apparently aims to increase and prolong the presence US troops in the country, and as government has already announced, allow the US access to Philippine bases, the prepositioning of US arms, military supplies and equipment as well as the construction and maintenance of US military facilities inside these Philippine bases.

Given these apparently new features, there is valid concern that the new pact may be going beyond the scope of previous military agreements. That contrary to the negotiators’ claims, this is not a mere implementing agreement of the 1951 Mutual Defense Treaty, the 1999 Visiting Forces Agreement nor the periodic arrangements on mutual logistics and support. The AEDC as reported by media threatens to reverse the historic Senate vote that removed the US bases in 1991.”

Teddy Casiño

The following is the statement issued by former senators Guingona, Saguisag and Tañada plus several lawyers and concerned citizens regarding the military agreement to be signed between PH and US officials this morning.

We express our grave concern over news that a new military agreement called the Agreement on Enhanced Defense Cooperation (AEDC) will be signed between the Philippines and the United States during next week’s visit of US President Barack Obama.

The agreement apparently aims to increase and prolong the presence US troops in the country, and as government has already announced, allow the US access to Philippine bases, the prepositioning of US arms, military supplies and equipment as well as the construction and maintenance of US military facilities inside these Philippine bases.

Given these apparently new features, there is valid concern that the new pact may be going beyond the scope of previous military agreements. That contrary to…

View original post 250 more words


Leave a comment

Madalas na mga tanong hinggil sa China at US

FAQs on why we, leftist activists, consistently oppose U.S. “military” presence in the Philippines and Asia-Pacific.

“Sa pag-unlad ng ekonomya, magkakaroon tayo ng barko at iba pang gamit para depensahan an gating teritoryo. Magagawa lang ito kung tunay na independiente tayo. Hangga’t umaasa tayo sa mga dayuhang kapangyarihan tulad ng US, mananatili tayong mahina. Estratehiya yan kasi ng US, yung panatiliin tayong nakaasa para madali nila tayong nadidiktahan. [Kailangang] kumawala tayo sa anumang dayuhang dikta, mula sa China man o sa Amerika.”

like a rolling stone

  1. Bakit ba kayo tutol sa presensyang militar ng US? Hindi ba sila makakatulong laban sa panghihimasok  ng China?

Tutol tayo sa presensyang militar ng US dahil labag ito sa soberanya natin, magdudulot ito ng maraming problema, at porma ito ng panghihimasok ito sa ating bansa at tanda ng hindi pantay na relasyon. HINDI ito makakatulong sa atin laban sa China, tulad nang hindi nakatulong ang US Bases para gawing moderno ang AFP matapos ang mahigit 40 taon. Hindi nakatulong ang mga US bases noon kaya nga hindi na pinalawig ang mga ito mtapos ang 1991. Di rin naging moderno ang AFP matapos ang 15 taon ng VFA at mga Balikatan exercises. Ilusyon lang na tutulungan tayo ng US. Pati yung armas at barko na nakukuha natin sa US ay mga pinaglumaang gamit na sobrang magastos ang maintenance. Sa huli, ang pinoprotektahan ng US ay ang sarili nitong interes at…

View original post 575 more words


Leave a comment

Capitalism: Profit Over Humanity (On the Recent Demolition in Agham Road)

Umiiyak si Nanay habang dine-demolish ang kanilang mga kabahayan sa may Agham Road, Sitio San Roque, Quezon City. Photo credits to Reuters/Erik de Castro

This is what happens under a system known as Capitalism that prioritizes and cherishes profit (of the few elites) over humanity.

Two days ago, the residents of an urban poor community in North Triangle faced demolition of their homes “to give way to the 11.3-meter road widening project along Agham Road in Quezon City.” However, “the residents believe that the demolition is meant to give way for the Quezon City Central Business District, a 256-hectare project” of the Ayalas. “…similar reason was given to former residents along EDSA but instead of road-widening, a high rise condominium is now being constructed.”

“No demolition order. No dialogues. Just pure brazen violence. And the police even nabbed the already harassed residents. This is impunity, this is injustice in its rawest and steeliest form,” said Terry Ridon, KABATAAN Partylist representative and a lawyer. – Read more at: http://bulatlat.com/main/2014/01/27/north-triangle-residents-lose-homes-to-demolition-decry-overkill/#sthash.07yes4lm.dpuf

*********

Everytime news articles about demolition of informal settlers are being posted online, I always see comments from netizens condemning the poor settlers saying, “they deserve it”, “they are poor because they are lazy”, “they are hindrances to our country’s development”, etc.

Sadly, we usually condemn the poor, criticize them, belittle them and demolish their homes that we tend to forget the fact that our food, our clothes, our gadgets, our school and office supplies are produced by them, by their calloused hands. These things that we enjoy are the fruits of their sufferings – being exploited, abused, underpaid, and harassed.

We are now very blinded by the developments that we enjoy that we do not see the plight of the majority of the people in our society. Remember: Development is made for Humanity, not Humanity for Development of the few.

Doon po sa amin,
Bayan ng San Roque
May nagkatuwaang
Apat na pulubi –

Nagsayaw ang pilay,
Nanood ang bulag,
Kumanta ang pipi,
Nakinig ang bingi.
– Philippine Folk Song

PS: Hindi lang si Vhong ang nangangailangan ng hustisya. HUSTISYA para sa mga urban poor ng Sitio San Roque! HUSTISYA para sa masang-api!


Leave a comment

The Power to Impeach vs. The Power to Oust

The people’s power to impeach the President or other impeachable high-ranking officials is like any consumable item in DOTA — it is LIMITED.

Under our 1987 Philippine Constitution, impeachment proceedings can only be initiated ONCE a year. Considering that Aquino’s Liberal Party and its allies still dominate the Congress, more likely, this complaint recently filed will NOT PROSPER. After it fails, the people will have to wait for next year to file again. Thus, this is a wrong, unprepared move, I believe. We must not forget our lessons in the past when we failed many times to impeach Arroyo.

BUT, we, the people must not forget that we have some UNLIMITED powers: the collective power to massively storm the Malacañang and have Aquino OUSTED and the collective power to overturn the social pyramid and CHANGE the  System — the former is merely for reform, the latter is for genuine change.

NEWS: Impeachment complaint laban kay PNoy, ikinasa na

http://n5e.interaksyon.com/top/D4857691BBCB4DF/1001/impeachment-complaint-laban-kay-pnoy-ikinasa-na

 

NOTE: Only the Members of the House of Representatives can initiate an impeachment. Nonetheless, the citizens can file an impeachment complaint but such must be endorsed by any Member of the House of Representatives (Sec. 3, Art. XI, Phil. Const.).